கல்லோயா இனப்படுகொலை: தமிழர் வரலாற்றில் மறக்க முடியாத முதல் பேரவலம்

இலங்கை சுதந்திரமடைந்த பின்னர், சிறுபான்மைத் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக அரச இயந்திரத்தின் ஆதரவுடனும் பாதுகாப்புடனும் அரங்கேற்றப்பட்ட முதலாவது பாரிய இனவன்முறையின் நினைவு நாளாக இன்றைய நாள் பதிவாகிறது.

ஒரு இனத்தின் எதிர்காலத்தை நிர்ணயிப்பது அதன் வரலாற்று நினைவகமே. தன் வரலாற்றை மறந்த இனம், தனது அடையாளத்தையும் உரிமைகளையும் இழக்க நேரிடும். எனவே, இந்த நாளை வெறும் நினைவு நாளாக அல்லாது, வரலாற்றை மீண்டும் வாசிக்கும் நாளாகவும் நாம் கருத வேண்டும்.

கல்லோயா திட்டமும் மக்கள் தொகை மாற்ற அரசியலும்

1949ஆம் ஆண்டு அப்போதைய பிரதமர் டி.எஸ். சேனநாயக்கவின் ஆட்சிக் காலத்தில், மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்த கல்லோயா பிரதேசத்தில் அபிவிருத்தித் திட்டம் என்ற பெயரில் மிகப்பெரிய குடியேற்றத் திட்டம் முன்னெடுக்கப்பட்டது.

இங்கினியாகலை அணைக்கட்டு நிர்மாணப் பணிகளை மையமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட இந்தத் திட்டம், பின்னாளில் கிழக்கு மாகாணத்தின் இன அமைப்பை மாற்றியமைக்கும் அரசியல் கருவியாக மாறியது.

அந்தக் காலத்தில் “அம்பாறை” என்ற தனி மாவட்டம் கிடையாது. அது மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் ஓர் அங்கமாகவே இருந்தது. பின்னர் 1960ஆம் ஆண்டு அம்பாறை தனித் தேர்தல் தொகுதியாகவும், 1961ஆம் ஆண்டு தனி மாவட்டமாகவும் மாற்றப்பட்டது. தொடர்ந்து 1978ஆம் ஆண்டில் “திகாமடுல்ல” தேர்தல் மாவட்டமாக பெயர்மாற்றம் செய்யப்பட்டது.

இந்த நிர்வாக மாற்றங்கள் கிழக்கு மாகாணத்தின் மக்கள் தொகைச் சமநிலையையும் அரசியல் பிரதிநிதித்துவத்தையும் மாற்றியமைத்த வரலாற்றுச் சம்பவங்களாகப் பார்க்கப்படுகின்றன.

“சிங்களம் மட்டும்” சட்டமும் தமிழர் எதிர்ப்பும்

1956ஆம் ஆண்டு ஜூன் 5ஆம் தேதி, பிரதமர் எஸ்.டபிள்யூ.ஆர்.டி. பண்டாரநாயக்க தலைமையிலான அரசு, “சிங்களம் மட்டும்” என்ற அரசகரும மொழிச் சட்டத்தை நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேற்றியது.

இந்தச் சட்டம் தமிழ் மக்களின் மொழி உரிமைகளுக்கு எதிரானதாகக் கருதப்பட்டதால், தந்தை செல்வநாயகம் தலைமையிலான இலங்கைத் தமிழ் அரசுக் கட்சி, கொழும்பு காலிமுகத்திடலில் அமைதியான சத்தியாக்கிரகப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தது.

ஆனால் அந்த அமைதிப் போராட்டம் வன்முறையால் தாக்கப்பட்டது. தமிழ் அரசியல் உரிமைப் போராட்ட வரலாற்றில் தமிழர்கள் முதன்முறையாக இரத்தம் சிந்திய நிகழ்வாக இது பதிவாகியது.

1956 கல்லோயா இனவன்முறை

காலிமுகத்திடல் தாக்குதலைத் தொடர்ந்து, கிழக்கு மாகாணத்தின் கல்லோயா மற்றும் இங்கினியாகலை பகுதிகளில் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராக திட்டமிட்ட வன்முறைகள் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டன.

1956 ஜூன் 11ஆம் தேதி தொடங்கிய தாக்குதல்கள் தொடர்ந்து பல நாட்கள் நீடித்தன. பல்வேறு வரலாற்றுப் பதிவுகளின் படி, நூற்றுக்கணக்கான தமிழ் மக்கள் தாக்கப்பட்டனர், வீடுகள் எரிக்கப்பட்டன, பலர் கொல்லப்பட்டனர், ஆயிரக்கணக்கானோர் தங்கள் வாழ்விடங்களை விட்டு இடம்பெயர்ந்தனர்.

அந்தக் காலகட்டத்தில் பாதுகாப்பு வழங்க வேண்டிய அரச அமைப்புகள் உரிய நடவடிக்கை எடுக்கத் தவறியதாகவும் பல வரலாற்று ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன.

துறைநீலாவணை: தற்காப்பின் வரலாற்றுப் பதிவு

1956 ஜூன் மாத வன்முறைகளின் போது, துறைநீலாவணை உள்ளிட்ட பகுதிகளில் தமிழ் மக்கள் தங்கள் உயிர்களையும் குடும்பங்களையும் காப்பாற்றுவதற்காக தற்காப்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்ட சம்பவங்களும் இடம்பெற்றன.

இது, தமிழர் சமூகத்தின் மீது நிகழ்த்தப்பட்ட வன்முறைகளுக்கு எதிரான தற்காப்பு முயற்சிகளின் ஆரம்பகால வரலாற்றுச் சான்றுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

1956 முதல் 2009 வரை

கல்லோயாவில் தொடங்கிய இனஅடக்குமுறை, பல தமிழர் அரசியல் இயக்கங்களின் பார்வையில், 1958, 1977, 1981, 1983 மற்றும் இறுதியாக 2009 முள்ளிவாய்க்கால் பேரவலம் வரை நீண்ட ஒரு தொடர்ச்சியான வரலாற்றுச் சங்கிலியின் தொடக்கமாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்த காலப்பகுதியில் ஆயிரக்கணக்கான உயிர்கள் பலியாகின. காணாமல் ஆக்கப்பட்டவர்கள், இடம்பெயர்ந்தவர்கள், சொத்துக்களை இழந்தவர்கள் என எண்ணற்ற குடும்பங்கள் பேரிழப்புகளை சந்தித்தன.

நினைவும் நீதியும்

எழுபது ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும், கல்லோயா வன்முறையில் உயிரிழந்தவர்களுக்கு முழுமையான நீதி கிடைக்கவில்லை என்ற உணர்வு தமிழ் மக்களிடையே நிலவுகிறது.

இன்று நேரடி வன்முறைகள் குறைந்திருக்கலாம். ஆனால் நில அபகரிப்புகள், மக்கள் தொகை மாற்றங்கள், பண்பாட்டு அடையாள அழிப்புகள் மற்றும் அரசியல் புறக்கணிப்புகள் குறித்து தொடர்ந்து கவலைகள் முன்வைக்கப்பட்டு வருகின்றன.

எனவே, கல்லோயா நினைவு என்பது கடந்த காலத்தை நினைவுகூர்வதற்கான நிகழ்வாக மட்டும் அல்ல; வரலாற்றை மறக்காமல் அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டிய பொறுப்பின் நினைவூட்டலாகவும் அமைகிறது.

வரலாறு மறக்கப்படும்போது அநீதிகள் மீண்டும் நிகழும். வரலாறு நினைவில் வைக்கப்படும்போது மட்டுமே நீதிக்கான பாதை திறக்கப்படும்.

கல்லோயாவில் உயிரிழந்த அனைத்து அப்பாவி மக்களுக்கும் எமது அஞ்சலிகள். அவர்களின் நினைவு என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்.